چقدر جمکران قشنگ شده بود، از اینجا می شد فهمید تو مسجد چه خبره، آدمایی که از شوق گریه می کردن به قشنگی جمکران اضافه می شد. ولی نمی دونم کسی میون این اشکا گفت اللهم عجل لولیک الفرج...
" بپوسم خاک پاک جمکران را            تجلی خانه ی پیغمبران را
شب شبِ عاشقا بود که به معشوقشون برسن. شب اونایی که فقط به امید دیدار صاحب این خونه میان اینجا.
" کاش که این فاصله را کم کنی             محنت این قافله را کم کنی"
شب زلیخاهایی بود که به امید وصال یوسف اومدن اینجا
" ای زلیخا دست از دامان یوسف بازکش              تا صبا پیراهنش را سوی کنعان آورد"
آره؛ همون یوسفی که به جرم ما حبس ابد شده، توی زندگی ما جایی نداره، آخه واسمون افت داره میدونی که؟
میدونی که عیدی ما به آقا یه کوله بار بزرگ و جادار از خدماتیه که به خودمون و شیطان انجام دادیم ولی به اون عزیز نه.
قشنگ اینجاست که عیدی خوب و با برکت از آقا می خوایم مثلا کربلا...
میدونی که وقتی کسی تو رو دوست داره و محل بهش نزاری چه حالی میشه، چه خون دلی میخوره
اون وقت ما میگیم آقا ما دلتو خون کردیم میشه مشکلمون رو حل کنین؟
مشکل از بالا نیست، از اینجاست، از دلمون...
ولی آقا؛
با همه ی این حرفا اگر کوله گناهم سنگینه که کمر خودمو خم کرده؛
اگر تو منو دوست داری و کم محلی از جانب منه؛
اگر دلتو خون کردمو عین خیالم نیست؛
تو رو به مادرت زهرا قسم منو ببخش
چیزی جز معذرت خواهی نمی تونم بگم، یعنی ندارم که بگم، جیب و کیفم خالیه، دلم سیاهه،
با چه رویی بهت بگم یه کربلا می خوام؟، با کدوم کاری که شما رو راضی کرده بیام بگم مشکلمو حل کن؟
هیچی
نه روی اونو دارم نه کاری که کرده باشم.
ولی آقا؛
وقتی خدا با اون عظمتش میگه اگه پشتتو به من کردی ولی بازم هستم، برگرد؛ شما نمیگی؟
میگی،
پس امید دارم برگردم.
اباصالح التماس دعا، هر کجا رفتی یاد ما هم باش
یاد ما هم کن که برگردیم پیش شما.
آقاجون یه کلمه دیگه
خیلی دوست دارم.